تاکسی یاب

من کلا از فناوری که باعث بشه بیشتر از تلفن هوشمند استفاده کنیم استقبال میکنم چون به نظرم تنها استفاده ما در ایران فقط برای استفاده از شبکه‌های اجتماعی اونم به سختی و بعد از دور زدن فیلترینگ است و استفاده‌هایی مثل گرفتن تاکسی Uber یا پرداخت با موبایل مثل Google Wallet یا به تازگی Apple Pay یا خرید اینترنتی هست را نداریم دیگه چه برسه به خدماتی مثل mGovernment که اصلا نداریم.

به تازگی تاکسی یاب راه اندازی شده، تاکسی یاب یک اپ موبایل که خدمات گرفتن تاکسی ارائه میده، من چند بار از تاکسی یاب استفاده کردم و به شخصه تجربه خیلی خوبی در زمینه استفاده از خدمات داشتم، یکبار که توی یک جلسه بودم و قبل از تموم شدن جلسه درخواست تاکسی دادم و خیلی سریع اومد، بار دیگه توی یک منطقه‌ای بودم که هیچ شناختی از منطقه نداشتم تا آژانس بگیرم و از تاکسی یاب استفاده کردم که خیلی زود تاکسی اومد.

کلا از اینکه یکبار از خدماتی استفاده کردم که زودتر از خدمات رایج تاکسی اومد و استفاده کردم حس خوبی بهم منتقل پیدا کرد.
به نظرم یک مزیت بزرگ توی ایران داره و یک مشکل بزرگ را حل کرده و اونم مشکلی هست که هنگام ناآشنا بودن به منطقه باهاش روبرو هستید که معمولا منجر به گرفتن تاکسی دربستی و پرداخت هزینه زیاد است.

در کل تجربه خیلی خوبی در استفاده از تاکسی یاب داشتم و امیدوارم به همین نحو سرویس مرتب و منظم و سریع باشه، گرچه توی دوره آزمایشی هست و تاکسی‌های کمی داره ولی امیدوارم بزودی تاکسی‌های بیشتری به مناطق مختلف اضافه بشه.

taxiyaab

کمپین #۶yaab

به تازگی یک کمپین راه اندازی کرده که شما میتونید با استفاده از خدمات تاکسی یاب یا کمک به کمپین #۶yaab برنده یک دستگاه آیفون ۶ بشید. در مورد کمپین و اتفاقاتی که افتاد نمیخوام صحبت کنم چون مشکلی بود که تاکسی یاب پیگیری کرد و جایزه یکی از کمپین ها بدست برنده واقعی رسید.
امیدوارم همیشه برای کاربران و مشتریان و مخاطبان ارزش قائل باشند و نظرات و اعتراضات کاربران را به دقت پیگیری و بررسی کنند.
فقط مسئله‌ای که هست اینه که فعالیت کردن توی شبکه‌های اجتماعی خیلی حساس است و کوچکترین خطایی میتونه تموم فعالیت‌های شما در شبکه‌های اجتماعی را تحت الشعاع قرار بده و یک موج منفی ایجاد کنه و اگر قرار هست کاری انجام بشه اونقدر باید با دقت باشه که باعث نشه اون تجربه خوب کاربران و مشتریان به خاطر کار اصلی را تحت الشعاع قرار بده و باعث بشه تا احیانا کاربران بدگمان بشن، توی شبکه‌های اجتماعی که معلوم نیست پشت هر اکانت چه کسی نشسته و چی میگن و بنابراین هم خیلی زود میشه قضاوت کرد.

پیشنهاد به تاکسی یاب

چند تا پیشنهاد برای تاکسی یاب داشتم:
۱. امکان انتخاب موسیقی هنگام درخواست تاکسی بزارن که وقتی تاکسی میاد به شما میرسه اگر خسته هستید صدای مثلا یک آهنگ غمگین توی تاکسی پخش نشه
۲. اگر یک کارمند تاکسی را سفارش داد مشخص کنه که قبض میخواد
۳. کارت خوان داشته باشند تا راحت تر بشه پرداخت را انجام داد
۴. پاور بانک داشته باشند
۵. امکان امتیاز دادن به تاکسی وجود داشته باشه تا مثلا اگر تعداد تاکسی‌ها زیاد بود تاکسی که سریع تر مسافرین را به مقصد رسونده انتخاب کرد

کلا شرایطی فراهم کنند که اون تجربه دیجیتالی واقعی شکل بگیره.
امیدوارم توی کسب و کارشون موفق باشند.

فاجعه‌ای به نام فضای کار شرکت‌های ایرانی

از ۲۴ ساعت روزانه حدود ۶ تا ۸ ساعت را خواب هستیم، اگر ۱۸ ساعت باقیمانده را حساب کنیم حدود ۱۰ ساعت زمان روزانه ما در فضای کاری صرف میشه و اگر در شهری مثل تهران هم زندگی کنید از ۸ ساعت باقیمانده هم حدود ۲ ساعت رفت و برگشت روزانه هست.

خیلی از افراد در شرکت های ایرانی کار کردند و با فضای این شرکت ها آشنا هستند.
محیط کار شرکت های ایرانی به نظر من خیلی خسته کننده و یکنواخت هست، در حوزه کاری خودم فناوری اطلاعات به ندرت شرکتی را دیدم که محیط قابل انعطافی داشته باشه و باعث بشه تا فرد احساس راحتی داشته باشه، معمولا توی شرکت های ایرانی همه افراد در یک سطح هستند و مدیران هیچ توجهی به فضایی که فرد باید در اون کار کنه ندارند، یک کارمند امور اداری با یک طراح و یک توسعه دهنده و کلا مشاغلی که نیاز به خلاقیت دارند در یک فضای کاری یکسان هستند.
گرچه هر کسی با توجه به شغلش نیاز به فضایی برای استراحت و دور شدن موقتی از فضای کاری نیاز داره، حتی یک کارمند بخش پشتیبانی یک خدمات دهنده اینترنتی که از صبح به هزاران تلفن پاسخ داده و از ظهر به بعد معمولا بدخلق و عصبی پاسخ میدن.

Twitter24-700x467

فضای کاری ایرانی همیشه از یک میز کار و یک صندلی کمی راحت تشکیل شده است و معمولا توی شرکت ها یک اتاق یا حتی یک مبل راحت برای استراحت روزانه نیست و تمام خستگی روزانه از بعد از ناهار شروع میشه که دیگه مغر توان فکر کردن و تجزیه و تحلیل نداره و اکثرا در حال چرت زدن و وقت تلف کردن تا ساعت ۵ یا ۶ بعدازظهر هستند.

متاسفانه تفکر غلط مدیریتی در ایران هم باعث شده تا مدیران انتظار داشته باشند اگر روزانه معادل ۸ ساعت حقوق میدن کارمندان باید معادل ۸ ساعت هم کار کنند و خروجی داشته باشند و فکر میکنند مثلا اگر فلان کارمند عین ۸ ساعت را پشت میزش نشسته بود ۸ ساعت خروجی داره، در حالیکه با شرایط کاری کنونی شرکت ها معمولا این میزان بازدهی بدلیل خستگی مفرط مخصوصا بعد از ناهار بازدهی به صفر میرسه چون کارمندان هیچ استراحتی ندارند.

در بهترین حالت ممکن در ایران یک فرد روزانه ۲ یا نهایتا ۳ ساعت بازدهی داره و بقیه روز در حال وقت تلف کردن و چرت زدن و گشت و گذار در محل شرکت و بازی کردن میگذره.

شاید برخی عقیده داشته باشند که ایرانی ها این ظرفیت را ندارند و چنین فضایی باعث افراط و تفریط افراد میشه و کارآیی اونها را پایین میاره تا به سرگرمی هاشون بپردازند ولی به نظر من توی شرکت هایی که فضای کاری خاصی مثل گوگل دارند مدیریت فوق العاده مهم هست و اون افراط و تفریط نتیجه عدم مدیریت صحیح یا استخدام نادرست هست.

خیلی از افراد در ایران به صورت فری لنس کار میکنند چون فضای کار شرکت ها تموم خلاقیت و ایده پردازی و فرصت فکر کردن را از اونها میگیره، فضایی که بدون فضای استراحت و فکر کردن و بسیار شلوغ هست، استفاده از رنگ های مرده که فضای کاری شرکت کارمند را یاد شرکت های دهه شصت با صندلی ثابت چرمی قهوه ای و دیوارهای کرم رنگ می اندازه.

بازی کردن و اصولا کارهایی که مورد علاقه کارمندان هست باعث خلاقیت بیشتر میشه، چیزی که اصلا در شرکت های ایرانی مهم نیست.
اصولا اگر فضایی هم برای بازی کردن باشه شرکت ها بازی کردن بعد از ساعات کاری که به بازی و رسیدن به سرگرمی کارمند اختصاص میدن، زمانی که هیچ تاثیری در افزایش کارآیی کارمندان ندارد.

Twitter22-700x467

حتما نیاز نیست یک دفتر بالای ۱۰۰ متر داشته باشید، در یک دفتر کوچک هم صندلی راحت یک مبل راحتی برای دقایقی استراحت کردن یا یک ایکس باکس معمولی هم کافی هست.

اگر مدیر یک شرکت هستید کاری کنید که کارمند زمانی که دو برابر زمانی هست که روزانه در خانه هست احساس راحتی کنه و کارآیی بالایی داشته باشه نه اینکه از محیط کار و شرکت شما فراری باشه و به طراحی محیط کار اهمیت بدین.
فضای کار مهمترین بخش جذب نیروی انسانی یا وفادار موندن کارمندان به شرکت است.

شما هم از تجربه کار در شرکت های ایرانی و فضای کاری اونها و مزیت ها و اشکالات اونها بنویسید.

سایت Office Snapshot تصاویر جالبی از محیط کار شرکت ها منتشر میکنه.

همایش‌ها در ایران

طی چند سال گذشته من پیگیر برگزاری چندین همایش در ایران بودم.

روز جهانی کاربردپذیری که از سال ۲۰۱۰ در حال برگزاری هست، همایش استانداردهای وب و Open Web Platform که دومین همایش مهرماه امسال برگزار شد، روز جهانی معماری اطلاعات که بهمن ماه برگزار خواهد شد و Dribbble Meetup که توی ماه آینده برگزار خواهد شد.

طی چند سال گذشته با رویدادها و همایش هایی نظیر جشنواره وب، استارتاپ ویکند، همایش نرم افزارهای موبایل و موبایل وب و به تازگی هم همایش طراحی واکنش گرا ( Responsive Web Design ) همکاری کردم و حضور داشتم.

مهمترین بازخوردهایی که طی چند سال از برگزاری همایش ها دریافت کردم شناخته شدن ایران به عنوان یک کشور فعال در زمینه کاربردپذیری و تجربه کاربری و استانداردهای وب و طراحی رابط کاربری بود، فکر میکنم یکی از معضلاتی که علوم و فناوری در این حوزه ها در ایران داریم عدم ارتباط با سایر کشورها و متخصصین این حوزه ها بود.
بعد از برگزاری دومین دوره همایش کاربردپذیری یک ایمیل از یکی از بنیان گذاران روز جهانی کاربردپذیری دریافت کردم که از یکی از شاگردان ایرانی اش خواسته بود تا وب سایت روز جهانی کاربردپذیری و برخی ارائه ها را ترجمه کنه و بعد از اون ایمیل زده بود و ابراز شگفتی کرده بود که توی ایران هم به این موضوعات پرداخته میشه !
بعد از همایش استانداردهای وب هم از یکی از تیم های توسعه استانداردهای وب ایمیلی دریافت کردم که ابراز خوشحالی کرده بود خیلی سریع استفاده از برخی تکنولوژی ها در ایران در حال گسترش هست.
زمانی که Dribbble Meetup را اعلام کردم از Dribbble ایمیلی مبنی بر تشکر برای برگزاری نخستین رویداد خاورمیانه طراحان عضو دریافت کردم که خیلی خوشحال بودن که طراحان برای به اشتراک گزاری دانش خودشون دور هم جمع خواهند شد.
از سایر رویدادها اطلاعی ندارم ولی مطمئن هستم چنین بازخوردهایی را دریافت کردند.

یکی دیگه از معضلات هم نبود منابع فارسی مناسب هست که یکی از نکات مهمی بود که من برای برگزاری همایش ها مدنظر داشتم، چون افراد خیلی کمی بودند که بدنبال منابع انگلیسی میرفتند و همین باعث شده بود تا با خیلی مباحث افراد آشنایی نداشته باشند.

نخستین هدف من و تیم برگزار کننده رویدادهایی که خودم در روند برگزاری اش نقش داشتم گسترش اون موضوع و علم بود.
تا قبل از اینکه اولین همایش کاربردپذیری را برگزار کنیم اگر با کسی در مورد Usability Test صحبت میکردیم فکر میکرد میخواهیم ازش یک پول اضافه ای بگیریم ولی اتفاقی که بعد از اولین همایش کاربردپذیری افتاد این بود که یکبار امیرعباس که واقعا طی این سالها بهمون در همایش ها کمک کرد تعریف میکرد که تا قبل از همایش اگر در مورد کاربردپذیری صحبت میکردیم استقبالی نمیکرد ولی الان برخی مشتری ها خودشون درخواست انجام تست کاربردپذیری را دارن، همین اتفاقات برای من یک قدم به جلو بود.
برای همایش استانداردهای وب هدفم آشنایی با استانداردهای جدید بود، کما اینکه امسال چند ارائه CSS3 و SVG و HTML5 واقعا مورد استقبال قرار گرفت و تا حالا چندین وب سایت از این تکنولوژی ها استفاده کردند و این روند تغییر در حال رخ دادن هست.

درآمد همایش

برای من به شخصه مسائل مالی در اولویت آخر هست و خواهد بود، من یک کار بسیار عالی در شرکت چارگون و با چندین شرکت بزرگ هم پروژه هایی دارم و از لحاظ مالی تامین هستم که نیازی به برگزاری رویداد برای کسب درآمد ندارم، سایر افرادی که سایر رویدادها را برگزاری میکنند تا جایی که در جریان کسب و کارشون هستم هم به خاطر نیاز مالی و کسب درآمد رویدادی برگزار نکردند و نمیکنند.
من به شخصه اولین و دومین دوره همایش کاربردپذیری را رایگان برگزار کردم، اولین دوره که شایان شلیله و جشنواره وب حمایت کردند و تصمیم گرفتیم هزینه ای دریافت نکنیم، دومین دوره چارگون و دانشگاه علم و فرهنگ حمایت کردند ولی سال سوم وقتی هزینه ها با توجه به شرایط اقتصادی ایران ۳ برابر شد مجبور به دریافت اندک هزینه ای شدیم.
برگزاری همایش در ایران به صورت مستقل و اندک حمایت ها بسیار سخت و دشوار هست و اگر هزینه ای دریافت میشه صرفا برای پوشش هزینه های برگزاری هست، هزینه سالن، هزینه پذیرایی، هزینه بسته هایی که به شرکت کنندگان اهدا میشه و احیانا اگر سخنران خارجی دعوت کنند.
این اندک هزینه های ۲۰-۳۰ هزار تومانی و یا بیشتری که نسبت به محل برگزاری و تعداد روز برگزاری دریافت میشه واقعا در مقابل هزینه های همایش هیچی نیست، هزینه های چند میلیونی اجاره سالن و محل برگزاری و پذیرایی و غیره خیلی با اون حساب کتاب هایی که دیگران میکنند متفاوت هست.

حساب کتاب این همایش های بالا را از کنفرانس های چند صد هزار تومانی مدیریتی و بازاریابی که برای عکس گرفتن با فلان سخنران و نشستن در فلان ردیف سالن هم پول دریافت میکنند را جدا کنید.

دورهمی یا همایش

یکی از نکات دیگه همایش ها در ایران این هست که بدلیل نبود Meetup ها در ایران همایش ها کمی هم جنبه دورهمی و دیدار متخصصین داره که امیدوارم بزودی با برگزاری چند Meetup همایش ها به سمت واقعی خودش هدایت بشه.

همایش تخصصی

یکی دیگه از مسائلی که برای همایش ها در ایران مطرح هست این هست که افراد میخوان توی همه همایش ها شرکت کنند، همه میخوان توی رویداد استارتاپ ویکند باشن، توی تجربه کاربری باشن، توی کاربردپذیری باشن، توی همایش موبایل باشن و سایر همایش هایی که برگزار میشه، با این نگاه انتقاد بعضی افراد مبنی بر زیاد بودن همایش ها زیاد هست ولی اگر به سمت همایش تخصصی بریم و افراد با توجه به تخصص اشون توی همایش مرتبط شرکت کنند متوجه میشن که چقدر رویدادهای تخصصی در ایران کم هست.

زمینه دانشگاهی

در ایران متاسفانه خیلی از مباحثی که در موردش سمینار و همایش برگزار میشه هیچ زمینه آکادمیکی ندارند، به طور مثال در زمینه تجربه کاربری و کاربردپذیری از رشته HCI تا رشته هایی نظیر Interaction Design به صورت خیلی جدی در دانشگاه بهش پرداخته میشه یا در زمینه وب رشته دانشگاهی علوم وب هست و اگر همایش یا رویدادی برگزار میشه یک قدم به جلو هست و مباحثی مطرح میشه که افراد باهاش آشنایی دارند ولی در ایران افراد غالبا به صورت تجربی با یک موضوع آشنا شده اند و همین برگزاری یک همایش را در چند سال اول سخت میکنه تا افراد با تعاریف و مباحث درست و اصولی آشنا بشن و سپس به مباحث تخصصی تر و پیشرفته تر پرداخته بشه.

سخنرانان 

انتقاد دیگه در ایران معمولا در مورد سخنرانان و برگزارکنندگان هست، توی ایران معمولا افراد خیلی کمی حاضر هستند تا برای دیگران صحبت کنند و یا تجربیاتشون را در اختیار دیگران قرار بدن همین موضوع باعث شده تا معمولا افراد مشخصی به عنوان سخنران حضور داشته باشند.
ضمن اینکه این افراد به نسل Do Little of Everything یا همون آچار فرانسه هستند که به خاطر اینکه همه افراد توی دسته طراح وب یا برنامه نویس قرار میگرفتند مجبور بودن با خیلی از مباحث آشنایی داشته باشند که معمولا به خاطر عدم وجود رشته های دانشگاهی یا کارگاه های تخصصی دانش خودشون را به صورت تجربی و با مطالعه کسب کردند.
نکته خیلی مهم در مورد سخنرانان پیدا کردن سخنرانان هست که واقعا برای یک همایش پیدا کردن ۶ سخنران کار سختی هست چون معمولا افراد کمی در وب شناخته شده هستند یا پروفایل درست و مشخصی دارند که بشه اونها را پیدا کرد و از این میان هم افراد کمی حاضر به صحبت هستند که این موضوع باعث محدود شدن سخنرانان شده است.

برگزاری همایش مستقل در ایران بدون خیلی از حمایت ها واقعا کار سخت و دشواری هست و بیشتر علاقه به افراد فعال در اون حوزه مربوط میشه که همت کنند و یک همایش برگزار کنند.
تعداد همایش ها در ایران در مقایسه با سایر کشورها بسیار اندک هست و جای بسیار از موضوعات هم خالی هست و نیاز هست چندین همایش برگزار بشه تا روند پیشرفت خیلی از علوم سریعتر بشه. سال گذشته در همایش استانداردهای وب به موضوع Responsive Web Design پرداختیم و امسال یک همایش تخصصی در این زمینه خواهیم داشت که من وقتی با خبر شدم خیلی خوشحال شدم.

رویدادهایی که در ایران در حال برگزاری هست:

دست تک تک دوستانی که این همایش ها را برگزار میکنند درد نکنه و واقعا به پیشرفت این موضوعات در ایران کمک میکنند و اسم کسی را نیاوردم که مبادا اسم کسی از قلم نیافته ولی من به شخصه ازشون تشکر میکنم و امیدوارم ادامه داشته باشه.

بازی: من چطور از توییتر استفاده می‌کنم؟

آرش زاد یک بازی وبلاگی در مورد استفاده از توییتر را شروع کرد، من هم در این مطلب نحوه استفاده ام از توییتر را به عنوان یک تجربه شخصی می‌نویسم.

twitter

اولین نکته ای که در مورد توییتر برای من هست داشتن دو اکانت مجزا هست، دلیل این مجزا شدن اکانت ها بازخوردهایی بود که دریافت کردم، مدتی هم به صورت روزانه مخصوصا فوتبال و هم در مورد وب توییت میکردم، از هر دو گروه من را فالو میکردند ولی یکباره فضای توییتر من متفاوت میشد و برای برخی از فالورها خسته کننده میشد به همین دلیل اکانت های توییترم را جدا کردم و الان دو اکانت شخصی @۲۱aban و @parhamb را دارم و چند اکانت دیگه که مربوط به شرکت و سایر فعالیت ها هست.

ابزارهای استفاده از توییتر
من از توییت دک و گاها توییتر برای مک در دسکتاپ و توییتر برای اندروید و فیلپبورد ( در صورتی که نتونستم از فیلترینگ عبور کنم ) برای موبایل استفاده میکنم، به ندرت از توییتر برای وب استفاده میکنم.
بدلیل داشتن چند اکانت توییت دک بهترین ابزار برای مدیریت و خواندن مطالب هست و دو ستون اول را به خواندن توییت ها اختصاص میدم و چند ستون هم برای سرچ های خاص و دنبال کردن تگ ها هست، روی یک مانیتور دوم همیشه توییتر را دارم چون مدتی هست که توییتر بیشتر برای من جنبه یک خبرخوان را دارد.

استفاده از لیست‌ها
یکی از مهترین کاربردهای توییت دک برای من اضافه کردن لیست های خاص هست که افرادی که فالو میکنم را هر کدوم را توی یک دسته قرار میدم و توییت هاشون را میخونم، بعضی از گروه های خاص هستند که اگر مدتی هم به توییتر دسترسی نداشتم حتما بعدا توییت هاشون را میخونم.

استفاده از فیو
گزینه فیو را به ندرت استفاده میکنم، مگر برای مطالبی که واقعا مهم باشند یا گاها به عنوان یک ابزار برای نشانه گذاری استفاده میکنم. سعی میکنم مطالبی را که فیو میکنم واقعا مطالب مورد علاقه ام باشه.

تجربه توییت در چارگون
طی چند سال گذشته من حضور در شرکت چارگون را تجربه کردم، از اولین فیدبک هایی که از چند نفر از دوستان و همکاران گرفتم این بود که “تو چقدر توییت میکنی!” بعد که یک نگاهی به محتوای توییت هام انداختم دیدم بعضی از توییت ها واقعا نیاز نیست توییت بشه و خیلی کم توییت میکنم و گاهی هم توییت نمیکنم و سعی کردم استفاده مفیدتری از توییتر بکنم.

تاثیر توییتر در وبلاگ نویسی
یکی از اتفاقاتی که طی چند سال گذشته و بعد از استفاده از توییتر افتاد افت شدید وبلاگ نویسی بود که به شخصه من که توی چند وبلاگ خیلی مستمر می‌نوشتم خیلی کمتر شد و گاها حتی ماه ها مطلبی منتشر نمیکردم.

دومین همایش استانداردهای وب و Open Web Platform

همون طور که اولین همایش استانداردهای وب و Open Web Platform را در تیرماه سال گذشته برگزار کردیم امسال هم تصمیم گرفتیم دومین همایش را در مهرماه برگزار کنیم.

تاریخ همایش
یکی از مواردی که چند بار دستخوش تغییر شد تاریخ برگزاری همایش شد، طبق تصمیمی که داشتیم همه ساله در تیرماه برگزار کنیم که امسال تاریخ مد نظر مصادف با ماه مبارک رمضان شد که برگزاری همایش مقدور نبود و تصمیم گرفتیم در مرداد ماه برگزار کنیم، با توجه به اینکه قصد داریم در سطح بالاتری همایش را برگزار کنیم و برنامه های جانبی هم در کنار همایش داشته باشیم این همایش به شهریور ماه موکول شد، متاسفانه علیرغم تلاشی که داشتیم برنامه های مد نظر به شهریور ماه نرسید و ناچار شدیم همایش را به تاریخ دیگری موکول کنیم با توجه به تعطیلی های متعدد آخر هفته که برگزاری هر همایشی را بدلیل مسافرت ها دشوار میکنه و همایش کاربردپذیری پیش رو در آبان ماه نهایتا تصمیم گرفتیم همایش را به مهرماه موکول کنیم، تاریخی که اعلام کردیم ۲۵ مهرماه بود ولی چهارشنبه ۲۴ مهرماه تعطیل هست و تعطیلی چهارشنبه باعث میشه تا پنج شنبه روز مناسبی برای همایش نباشه بنابراین همایش را یک هفته زودتر و در تاریخ ۱۸ مهرماه برگزار خواهیم کرد.

موضوعات همایش
امسال تصمیم گرفتیم تا موضوعات بیشتری را به همایش اضافه کنیم، موضوعاتی در حوزه Open Web Platform، Semantic Web, Linked Data, CSS3, HTML5, Mobile Web, SVG, Internationalization و علوم وب به همایش امسال اضافه شد.

مقالات دریافتی
رویکردی که سال گذشته داشتیم انتخاب سخنرانانی بود که در حوزه وب فعالیت های چشمگیری داشتند، امسال دریافت مقالات را هم به همایش اضافه کردیم. در حدود ۳۰ مقاله در این زمینه دریافت شد، سطح کیفی مقالات خیلی خوب بود و اینکه استانداردهای وب و Open Web Platform مورد توجه بسیاری قرار گرفته بود نشون داد که همایش سال گذشته تاثیر بسیار خوبی داشته، برخی از مقالات در حوزه طراحی وب بود ولی با توجه به رویکردی که برای همایش داشتیم اولویت ما انتخاب موضوعاتی در حوزه استانداردهای وب، اوپن وب پلتفرم و علوم وب بود. که در نهایت ۹ ارائه به عنوان ارائه های نهایی انتخاب شد.

owp1392

دومین همایش
همون طور که نوشتم دومین همایش امسال روز پنج شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۲ برگزار میشه و در کنار ارائه ها چند کارگاه آموزشی هم خواهیم داشت که بزودی در وب سایت همایش اعلام میشه.
موضوعات برخی از ارائه های امسال عبارتند از:
افشین مهربانی – Web Worker
سالار کابلی – SVG
امیرعباس عبدلعلی – CSS3
مهدی طاهری – Web Ontology
محسن براتی – CSS3
امیر لطیفی – Mobile Web
که عناوین و چکیده موضوعات بزودی در وب سایت همایش درج خواهد شد.

برنامه های جانبی
یکی از مسایلی که از همایش امسال مدنظرمون هست این هست که صرفا برگزاری همایش نباشه و برنامه های جانبی و ادامه داری هم داشته باشیم تا سطح محتوا در این زمینه را هم ارتقاء بدیم که برنامه ای که باعث تاخیر اولیه در این زمینه شد تهیه محتوا در این زمینه بود که سعی خواهیم کرد که در همایش امسال معرفی کنیم.

برگزاری همایش مستقل کار دشواری هست و امیدوارم با سطح کیفی خوب همایش این تاخیرها را جبران کنیم.

وب سایت دومین همایش استانداردهای وب و Open Web Platform
صفحه فیس بوک همایش
صفحه گوگل پلاس همایش
در توییتر @openwebplatform