فاجعه‌ای به نام فضای کار شرکت‌های ایرانی

از ۲۴ ساعت روزانه حدود ۶ تا ۸ ساعت را خواب هستیم، اگر ۱۸ ساعت باقیمانده را حساب کنیم حدود ۱۰ ساعت زمان روزانه ما در فضای کاری صرف میشه و اگر در شهری مثل تهران هم زندگی کنید از ۸ ساعت باقیمانده هم حدود ۲ ساعت رفت و برگشت روزانه هست.

خیلی از افراد در شرکت های ایرانی کار کردند و با فضای این شرکت ها آشنا هستند.
محیط کار شرکت های ایرانی به نظر من خیلی خسته کننده و یکنواخت هست، در حوزه کاری خودم فناوری اطلاعات به ندرت شرکتی را دیدم که محیط قابل انعطافی داشته باشه و باعث بشه تا فرد احساس راحتی داشته باشه، معمولا توی شرکت های ایرانی همه افراد در یک سطح هستند و مدیران هیچ توجهی به فضایی که فرد باید در اون کار کنه ندارند، یک کارمند امور اداری با یک طراح و یک توسعه دهنده و کلا مشاغلی که نیاز به خلاقیت دارند در یک فضای کاری یکسان هستند.
گرچه هر کسی با توجه به شغلش نیاز به فضایی برای استراحت و دور شدن موقتی از فضای کاری نیاز داره، حتی یک کارمند بخش پشتیبانی یک خدمات دهنده اینترنتی که از صبح به هزاران تلفن پاسخ داده و از ظهر به بعد معمولا بدخلق و عصبی پاسخ میدن.

Twitter24-700x467

فضای کاری ایرانی همیشه از یک میز کار و یک صندلی کمی راحت تشکیل شده است و معمولا توی شرکت ها یک اتاق یا حتی یک مبل راحت برای استراحت روزانه نیست و تمام خستگی روزانه از بعد از ناهار شروع میشه که دیگه مغر توان فکر کردن و تجزیه و تحلیل نداره و اکثرا در حال چرت زدن و وقت تلف کردن تا ساعت ۵ یا ۶ بعدازظهر هستند.

متاسفانه تفکر غلط مدیریتی در ایران هم باعث شده تا مدیران انتظار داشته باشند اگر روزانه معادل ۸ ساعت حقوق میدن کارمندان باید معادل ۸ ساعت هم کار کنند و خروجی داشته باشند و فکر میکنند مثلا اگر فلان کارمند عین ۸ ساعت را پشت میزش نشسته بود ۸ ساعت خروجی داره، در حالیکه با شرایط کاری کنونی شرکت ها معمولا این میزان بازدهی بدلیل خستگی مفرط مخصوصا بعد از ناهار بازدهی به صفر میرسه چون کارمندان هیچ استراحتی ندارند.

در بهترین حالت ممکن در ایران یک فرد روزانه ۲ یا نهایتا ۳ ساعت بازدهی داره و بقیه روز در حال وقت تلف کردن و چرت زدن و گشت و گذار در محل شرکت و بازی کردن میگذره.

شاید برخی عقیده داشته باشند که ایرانی ها این ظرفیت را ندارند و چنین فضایی باعث افراط و تفریط افراد میشه و کارآیی اونها را پایین میاره تا به سرگرمی هاشون بپردازند ولی به نظر من توی شرکت هایی که فضای کاری خاصی مثل گوگل دارند مدیریت فوق العاده مهم هست و اون افراط و تفریط نتیجه عدم مدیریت صحیح یا استخدام نادرست هست.

خیلی از افراد در ایران به صورت فری لنس کار میکنند چون فضای کار شرکت ها تموم خلاقیت و ایده پردازی و فرصت فکر کردن را از اونها میگیره، فضایی که بدون فضای استراحت و فکر کردن و بسیار شلوغ هست، استفاده از رنگ های مرده که فضای کاری شرکت کارمند را یاد شرکت های دهه شصت با صندلی ثابت چرمی قهوه ای و دیوارهای کرم رنگ می اندازه.

بازی کردن و اصولا کارهایی که مورد علاقه کارمندان هست باعث خلاقیت بیشتر میشه، چیزی که اصلا در شرکت های ایرانی مهم نیست.
اصولا اگر فضایی هم برای بازی کردن باشه شرکت ها بازی کردن بعد از ساعات کاری که به بازی و رسیدن به سرگرمی کارمند اختصاص میدن، زمانی که هیچ تاثیری در افزایش کارآیی کارمندان ندارد.

Twitter22-700x467

حتما نیاز نیست یک دفتر بالای ۱۰۰ متر داشته باشید، در یک دفتر کوچک هم صندلی راحت یک مبل راحتی برای دقایقی استراحت کردن یا یک ایکس باکس معمولی هم کافی هست.

اگر مدیر یک شرکت هستید کاری کنید که کارمند زمانی که دو برابر زمانی هست که روزانه در خانه هست احساس راحتی کنه و کارآیی بالایی داشته باشه نه اینکه از محیط کار و شرکت شما فراری باشه و به طراحی محیط کار اهمیت بدین.
فضای کار مهمترین بخش جذب نیروی انسانی یا وفادار موندن کارمندان به شرکت است.

شما هم از تجربه کار در شرکت های ایرانی و فضای کاری اونها و مزیت ها و اشکالات اونها بنویسید.

سایت Office Snapshot تصاویر جالبی از محیط کار شرکت ها منتشر میکنه.

3 فکر می‌کنند “فاجعه‌ای به نام فضای کار شرکت‌های ایرانی

  1. آرش

    با احتساب متری ۵ الی ۱۵ میلیون تومان که بایستی بابت خرید هر متر از فضای کار بپردازید یا با احتساب ۱ الی ۲ میلیون تومان بابت رهن آن، یک مبل راحتی که دو متر در یک متر باشه (دو متر مربع) به اضافه حداقل چهار متر مربع جلوی مبل که بتونید از رو مبل برخیزید به علاوه قیمت ۱ الی ۵ میلیون تومن برای یک تخته مبل راحتی به هزینه حداقل ۳۰ میلیون تومان برای یک مبل راحتی میرسید!
    حالا تو این اوضاع درآوردن ۳۰ میلیون تومان چقدر هزینه و زمان و بدبختی داره خودتون بهتر میدونید!
    پس قدر جایی که نشستید رو بدونید که اگر اوضاع به همین منوال پیش بره به زودی کارمندها باید مثل دهه ۶۰ روی صندلی های بدون چرخ و پاره پوره بشینند!

    پاسخ
  2. Morteza

    پارسال توی شرکتی که بودم آخر وقت یا بعضی وقت‌ها وسط روز کامپیوترها رو شبکه می‌کردیم و کانتر بازی می‌کردیم. خستگی تمام روز رو از بین می‌برد و تاثیرش تا روز بعد هم باقی می‌موند

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *